Irak'ta ABD işgalinin başlangıcından bu yana 600 binden fazla insan öldü ve 2 milyondan fazlası da yerinden yurdundan oldu. ABD'de yaklaşık 50 milyon kişinin sağlık sigortası bulunmuyor. Bu yaşamsal hizmetin nasıl sağlanacağına vahşi piyasa kuralları karar veriyor ve bu kuralların belirlediği fahiş fiyatlar nedeniyle gelişmiş ülkelerde bile birçok insan sağlık hizmetlerinin yanına bile yaklaşamıyor. ABD'de sağlık hizmetleri gayrisafi milli hasıladan pay alıyor. Ancak bu ne sağlayıcılara vicdan rahatlığı ne de alabilenlere huzur veriyor.

Bush benim ölümümü beklediğini söyledi. O ve benzerlerinin ölmesini istediği son kişi değilim. Bay Bush, hatırlayın ki düşünceler öldürülemez

Birkaç gün önce Astute serisi üç denizaltının yapımının maliyetini analiz ederken, kendi kendime bir doktor yetiştirmenin maliyetinin ABD'dekinin üçte birine denk geleceğini varsayarak, "Buna harcanacak parayla 150 milyon insanı tedavi edecek 75 bin doktor yetiştirilebilir" dedim. Aynı hesaplamalarla yaptığım başka bir analizse, beni daha fazla hayrete düşürdü: Bush'un eline Iraklıların ve Amerikalıların evlerine keder tohumları ekmek üzere kullanması için sadece bir yılda geçen 100 milyar dolarla, kaç doktor yetiştirilebilir? Cevap: Bugün sağlık imkânlarından yoksun 2 milyar insana hizmet verebilecek 999 bin 990 doktor.

Irak'ta ABD işgalinin başlangıcından bu yana 600 binden fazla insan öldü ve 2 milyondan fazlası da yerinden yurdundan oldu. ABD'de yaklaşık 50 milyon kişinin sağlık sigortası bulunmuyor. Bu yaşamsal hizmetin nasıl sağlanacağına vahşi piyasa kuralları karar veriyor ve bu kuralların belirlediği fahiş fiyatlar nedeniyle gelişmiş ülkelerde bile birçok insan sağlık hizmetlerinin yanına bile yaklaşamıyor. ABD'de sağlık hizmetleri gayrisafi milli hasıladan pay alıyor. Ancak bu ne sağlayıcılara vicdan rahatlığı ne de alabilenlere huzur veriyor.

Daha az gelişmiş ve daha fazla sağlık sorunlarının bulunduğu ülkeler en az doktora sahip olanlar: Her 5 bin, 10 bin, 15 bin, 20 bin ve daha fazla insana bir doktor düşüyor. Hafifletici tedavilerin varlığına rağmen aralarında anne ve çocukların da bulunduğu on milyonlarca insanın taşıyıcısı olduğu ve sadece 20 yılda milyonlarca insanın ölümüne yol açan AIDS gibi cinsel yolla bulaşan yeni hastalıklar ortaya çıktığında alınması gereken tıbbi hizmetin fiyatına, her yıl hasta başına 5 binden 10 bin ya da 15 bin dolara kadar ekleme oluyor.

Bunlar, ani bir salgının patlak vermesiyle hastaların hayvanlar gibi az sayıda devlet hastanesine tıkılmak zorunda kaldığı çoğu Üçüncü Dünya ülkesi için hayali veriler.

'Gıdayı yakıta dönüştürme' sembolü
Bu gerçeklikleri yansıtmak, trajediyi daha iyi anlamamıza yardım edebilir. Çok fazla para ve teknoloji gerektiren ticari reklama ihtiyaç yok. Açlık çeken yüz milyonlarca insanı toplayın, buna gıdayı yakıta dönüştürme fikrini ekleyin, sonra bir sembol arayın ve yanıt George W. Bush olacaktır. Bush'un geçenlerde Küba politikasıyla ilgili kendisine yöneltilen soruya yanıtı, "Ben katı bir başkanım ve sadece Castro'nun ölümünü bekliyorum" oldu. Böylesine güçlü bir beyefendiden böyle dilekler duymak bir ayrıcalık değil. Ben Bush'un ya tek tek ya da toplu katliamlar yapan o insanlardan herhangi birinin ölmesini istediği ne ilk insanım ne de sonuncusu olacağım.

Sarria kesin bir dille 'Düşünceler öldürülemez' demişti. Sarria, Moncada kışlasına baskınımızda bizi tutuklayan Batista'nın ordusunda siyah bir teğmendi. Askerler nefret ve adrenalin doluydu, daha kim olduğumu anlamadan silahlarını bana doğrultmuşlardı. Siyah teğmen tekrar tekrar, neredeyse otomatikman ve derin bir sesle 'Düşünceler öldürülemez' demişti. Bu mükemmel kelimeleri size adıyorum, Bay Bush.

30 Mayıs 2007
Radikal{jcomments on}